به اعتقاد من، شاهکار سینمایی، یعنی فیلمی که اگر با توصیه ها و توضیحات زیاد برای دیدن آن که قطعا توقعات را بالا می برد، آن را ببینی آنقدر لذت ببری که پس از تماشاهای مجدد آن باز هم تحسینش کنید. فیلمهایی نظیر تایتانیک، کازابلانکا یا نجات سرباز رایان. با همین دید، "پیانیست" قطعا یک شاهکار است.

درباره جنگ جهانی دوم فیلمهای زیادی ساخته شده و همه هم اطلاعات مختصر یا کاملی درباره وقایع جنگ دارند.

اما این فیلم به محدودیت ها و رنج های یهودیان ساکن لهستان در هنگام جنگ جهانی دوم می پردازد. این رنج ها از دید یک پیانیست مشهور لهستان به نام اشپیلمن (که فیلم براساس کتاب زندگینامه او ساخته شده)  روایت می شود.

با شروع جنگ خانواده او متلاشی می شود. سپس مصیبت های نا تمام اشپیلمن (که با انتخاب بسیار درست رومن پولانسکی، نقش آن را آدرین برودی ایفا کرده) در ادامه فیلم می بینیم.

لحظات اضطراب از کشته شدن توسط آلمان ها که نه تنها اشپیلمن بلکه همه یهودی ها که بازوبند نشانشان است را تهدید می کند، زندانی شدن خود خواسته به مدتی طولانی، گرسنگی های اشپیلمن و جنگزده های دیگر، رفتارهای بیرحمانه ارتش آلمان، تلاشهای نافرجام یهودی ها که با بمباران وحشیانه آلمان ها (از دید پشت پنجره اشپیلمن)، کودکی که نیمی از بدنش پشت دیوار ماند و کشته شد. هر کدان از اینها که من فقط توضیح مختصرشان را می نویسم آنقدر ماهرانه ساخته شده که تا مدتها ذهن را درگیر خود می کند.

بی شک بیشترین نقش را در خلق این شاهکار رومن پولانسکی بر عهده داشته است. زیرا هدایت عوامل پرتعداد این فیلم به بهترین وجه کاری بس دشوار است که تنها مردان راسخ و توانمدی چون پولانسکی از پس آن بر می آیند.

فیلمبرداری فیلم به خصوص، به خصوص، به ویژه لانگ شات ستودنی پایان فیلم از شهر کاملا ویران شده ورشو بی نظیر است.

دکوپاژ و طراحی صحنه ممتاز است.

و همین عوامل سبب می شود این پروژه سنگین و پرهزینه، اثری فاخر شود.

واقعا کلام قاصر است-

نوشته شده توسط:مرتضی