در یکی از خبرهای کوتاه مجلات، نوشته بود که چارلیز ترون پس از بازی در فیلم "جاده" مشغول بررسی بازی در یک فیلم اجتماعی است. من که بعد از فیلم وکیل مدافع شیطان فیلم دیگری از او ندیده بودم تصمیم گرفتم که فیلم جاده را ببینم.

دیدم و چه شاهکاری بود. اتفاقا حضور چارلیز ترون در حد یک نقش مکمل بود.

در طول فیلم نام هیچ مکانی ذکر نمی شود و محل وقوع آن می تواند هر نقطه دنیا باشد. شاید تا حدودی بوسنی را بتوان شبیه آن دانست. اما آنقدر واقعیت و تلخی و تخیل به زیبایی با هم ترکیب شده اند که باید ذهن را آزاد و رها گذاشت تا هرچه می خواهد بسازد.

فیلم بدون هیچ پیش زمینه ای از علت وقوع جنگ خانه مان سوز، تلاش طاقت فرسای یک پدر و پسر را برای فرار از چنگ دشمنان خونخوار نشان می دهد.

جنگ آنقدر هولناک بوده که تمام کشور را قحطی فراگرفته. پدر و پسر در راه فرار به هر خانه ای برای جستجوی ذره ای آب یا غذا می روند. اما یا همه از خانه گریخته اند یا اسکلت آنها باقی مانده است. آنقدر قحطی و خشکی در اینسرزمین فراگیر است که حتی باران هم مدتهاست نباریده و گاهی درختها از فرط خشکسالی از ریشه کنده شده و به زمین می افتند. واقعا این صحنه ها سردی فضای فیلم را دو چندان می کند.

اما اگر تا اینجا ذهنیت بدی نسبت به فیلم پیدا کرده اید، باید به نکات لذتبخش زیر توجه کنید.

اول از همه کارگردانی فیلم بی نظیر است. آنقدر بازی ها و طراحی صحنه و فیلمبرداری عالی است که جای هیچ حرفی را باقی نمی گذارد. فیلم گرچه یک فیلم مستقل است اما کارگردان قصد نداشته با اجرای کار در فضاهای جمع و جور به دلیل کم کردن هزینه به فیلم لطمه بزند. فیلم پر از نماهای لانگ شات است که آسمان همیشه ابری و خشکی سرزمین را نمایش می دهد.

طراحی صحنه فوق العاده است. خانه ها وماشین ها و وسایل متروک در جای جای فیلم دیده می شود و فضای بارانی و خاکستری در پس صحنه ها به جای بسیاری از دیالوگها تاثیر می گذارد.

بازی پدر که با صدای خسته و چشمهایی که در پس آنها اشک و بغض وجود دارد بی نظیر است. پسر هم که بسیار عالی نقش یک کودک درمانده را بازی می کند، بویژه در لحظاتی که به خودکشی فکر می کنند و راجع به مشعل های درون سینه صحبت می کنند و همچنین لحظات اشکبار پایانی.

سی دقیقه از فیلم گذشته بود که دیگر طاقت نیاوردم و رفتم به تیتراژ پایانی فیلم تا اسامی دست اندرکاران این فیلم عجیب را ببینم. مهمترین ها از این قرار بود:

 

Directed by--- John Hillcoat

Produced by--- Nick Wechsler & Steve Schwartz & Paula Mae Schwartz

Cinematography--- Javier Aguirresarobe

Based on The Road by Cormac McCarthy

Starring

Man- Viggo Mortensen

Boy- Kodi Smit-McPhee

Woman- Charlize Theron 

Robert Duvall

Guy Pearce

Screenplay by--- Joe Penhall

(حتی کاراکترهای فیلم اسم نداشتند.) 

به جز چارلیز ترون بقیه خیلی نام آشنا نبودند. و چقدر خوب است که او هم فقط به دلیل فیلمنامه این نقش را پذیرفت.

پس از دیدن فیلم مجبور شدم آن را به چند نفر پیشنهاد کنک تا بتوانم با بحث و گفتگو، فضای "جاده" را بهتر درک کنم.

واقعا چرا چنین فیلم بی نظیری نباید در اسکار یا مجامع بین المللی مطرح شود. آیا دلیلش این نیست که استودیوی گمنام 2929 آن را تهیه کرده و حمایت کمپانی هایی مثل برادران وارنر و فوکس و پارامونت را در پشت خود ندارد؟

 

پانوشت: راجع به ویگو مورتنسن باید بگویم که در جستجوی ویکی پدیا فهمیدم که او نقاش و نمایشنامه نویس و بازیگر قابلی است.